Wanneer de dagen korter worden en er geen blad meer aan de bomen zit weet je dat er geen ontsnappen meer aan is, kerstmuziek. Jarenlang heb ik me er tegen verzet. Blegh, ik moest er niks van hebben. Altijd maar weer diezelfde nummers, kunnen ze niet eens wat anders draaien? Een paar jaar terug heb ik de strijd maar opgegeven en dat was een hele opluchting. Het hoort er nou eenmaal bij en ach, een groot deel van de bekende singles is natuurlijk wel tijdloos en heeft zeker wel kwaliteit. Alleen ‘All I Want for Christmas Is You’, daar blijf ik jeuk van krijgen. Je moet ook niet té veel willen natuurlijk. Maar een beetje variatie qua kerstmuziek kan nog steeds geen kwaad. Daarom vier kerstplaten voor je als eens wat anders wilt dan Mariah Carey, Wham! en Chris Rea.
Heart – Heart Presents a Lovemongers’ Christmas (2001)
De Amerikaanse rockband Heart bestaat al jaren rondom de zussen Ann (zang) en Nancy (gitaar en zang) Wilson. In de jaren 70 wisten zij een blend te creëren van hardrock met folk invloeden en scoorden daarmee hits als ‘Barracuda’, ‘Crazy on You’ en ‘Magic Man’. Halverwege de jaren 80 behaalde de band opnieuw succes met de powerballads ‘Alone’ en ‘These Dreams’. In de 90s richtten de dames een akoestische band op, The Lovemongers, waarmee in 1998 het kerstalbum ‘Here Is Christmas’ werd uitgebracht. In 2001 werd deze plaat opnieuw uitgebracht onder de bandnaam Heart om hier vervolgens in 2004 twee nieuwe nummers aan toe te voegen en de tracklist om te gooien. Die laatste versie is zoals ik de plaat ken en ook op Spotify staat.
Eigenlijk klinkt het album helemaal niet zoals je die van Heart zou verwachten. De gitaren spelen een relatief kleine rol en het is een beetje een mengeling van popachtige arrangementen en wat meer traditionelere kerstnummers geworden. Met ‘Let’s Stay In’ wordt het zelfs een beetje jazzy. De beste nummers zitten wat mij betreft vooral in de eerste helft. Niet toevallig ook voornamelijk de zelfgeschreven nummers zoals kerstanthem ‘Here Is Christmas’ (sentimenteel maar stiekem toch wel goed), het sfeervolle akoestische ‘Christmas Waits’ (gezongen door Nancy) en het mooi gezongen ‘How Beautiful’. Hoewel ‘Oh Holy Night’ een behoorlijk voorspelbare keuze is voor een kerstalbum, kan ik niet ontkennen dat hij wel sterk neergezet wordt.
De plaat is over de hele linie misschien niet overal even sterk maar zeker prettig om naar te luisteren. De zussen, met name Ann, hebben fantastische stemmen en weten wel de nodige sfeer neer te zetten. Het lukt ze daarmee wel een gevoelige snaar bij me te raken waardoor dit album met kerst niet meer mag ontbreken.
***1/2
Jethro Tull – The Jethro Tull Christmas Album (2003)
Al een paar jaar is deze kerstplaat van Jethro Tull hier thuis favoriet. Pa is al lang fan van ze, dus op die manier ben ik met ze in aanraking gekomen. De band werd in 1967 opgericht door multi-instrumentalist Ian Anderson en is altijd zijn kindje gebleven. Samen met gitarist Martin Barre was hij jarenlang het enige constante bandlid. De Britse band maakte een aantal klassieke albums zoals ‘Aqualung’, ‘Thick as a Brick’ en ‘Songs from the Wood’ waarbij ze progressive rock overgoten met een flink saus folkmuziek. De dwarsfluit en de nodige akoestische snaarinstrumenten konden hierbij niet bij ontbreken.
Wat kun je verwachten qua sound van ‘The Jethro Tull Christmas Album’ ? Het is een beetje alsof je ergens midden in een Engels woud in de middeleeuwen bent. Eigenlijk is het vrij typisch Jethro Tull, folky met veel ruimte voor akoestische instrumenten zoals de welbekende dwarsfluit van Anderson. Maar ook mandoline, piccolo en zelfs accordeon komen voorbij. Voor dat laatste ben ik een nogal allergisch, maar gelukkig is deze niet zo prominent aanwezig. Met 16 nummers en een speelduur van dik een uur is het een aardige zit, toch voelt het niet zo lang. Dat zegt gelukkig wel wat over de kwaliteit. Dus kruip in je blokhut, steek de open haard aan, pak er een gele rakker bij en geniet.
Op vroegere platen heeft Jethro Tull al vaker kerstnummers (of nummers die binnen het thema passen) gemaakt, hiervan zijn er zeven opnieuw opgenomen voor deze plaat. Van deze nummers bevallen vooral ‘Weathercock’, ‘Ring Out Solstice Bells’ en ‘A Christmas Song’ mij het beste. Op en top folky met mooie instrumentatie. Voor de rest zijn er een aantal traditionals en nieuw geschreven nummers. ‘Birthday Card at Christmas’ opent de plaat lekker luchtig en ‘Last Man at the Party’ en ‘First Snow on Brooklyn’ hadden zo uit de glorietijd van de band kunnen komen. Ook staan er een aantal ouderwets instrumentale krakers op. Zo’n ‘Holly Herald’ is zo aanstekelijk happy, alsof je op kerstochtend wakker wordt en ziet dat het gesneeuwd heeft. Daarnaast is de instrumentale versie van ‘God Rest Ye Merry, Gentlemen’ zeker geslaagd en het door Barre geschreven ‘A Winter Snowscape’ is lekker dromerig als afsluiter. Ook de herbewerking van ‘Bourée’ mag er zijn.
Jethro Tull heeft het voor elkaar gekregen om een kerstplaat te maken die dicht bij hun eigen geluid blijft. Toch heeft men de sound iets verrijkt om de kerstsfeer op te roepen en is het songmateriaal gewoon meer dan prima. Het sluit daardoor eigenlijk naadloos aan op Jethro Tull’s eerdere werk waardoor het niet geforceerd overkomt. Tot voor kort leek het hun laatste wapenfeit te zijn, maar wonder boven wonder kunnen we in 2022 weer een nieuwe plaat van ze verwachten. Als dat geen kerstcadeautje is…
****
Ray Charles – The Spirit of Christmas (1985)
De stap van soul naar kerst is natuurlijk maar een kleine en Ray Charles laat zien hoe je dat doet zonder voor de gemakkelijkste weg te kiezen. De naam Ray Charles is me zeker niet vreemd, maar eerlijk is eerlijk, echt veel muziek ken ik nog niet van de beste man. Maar dit nodigt zeker wel uit om eens wat meer van zijn muziek te gaan luisteren. Want wat heeft de man een geweldige stem zeg, echt prachtig gewoon. En dan te bedenken dat ‘The Spirit of Christmas’ relatief laat in Charles’ carrière zit. De man maakte vanaf eind jaren 40 al singles en heeft in de loop van zijn leven maar liefst 62 platen uitgebracht.
Voor een plaatje uit de 80s klinkt ‘The Spirit of Christmas’ opvallend tijdloos. Slecht de gitaarsound verraad qua klank dat het album bijna 40 jaar geleden is opgenomen. Het is een lekker soulachtig kerstplaatje met de nodige jazz invloeden geworden. En dat klinkt erg lekker moet ik zeggen, geen belegen kerstliedjes maar mooie uitvoeringen van een aantal klassiekers en nieuwe nummers.
Alleen de jazzy opener ‘What Child Is This?’ is al geweldig. Een mooi ingetogen begin om na 1,5 minuut los te barsten in een uitgesponnen instrumentale trip. Erg fijn gearrangeerd ook, iets wat eigenlijk wel voor alle nummers geldt. Ondanks het feit dat Charles weinig zingt op dit nummer is het wel een hoogtepunt. Maar er valt zeker meer te genieten. Zelfs de voor de hand liggende kerstkrakers zoals ‘Santa Claus Is Comin’ to Town’, ‘Rudolf’ en ‘Winter Wonderland’ zijn goed uitgevoerd en weet Charles naar zijn hand te zetten. Ook zijn er nog een viertal nieuwe nummers waarvan met name ‘All I Want for Christmas’ en ‘Christmas Time’ er mogen zijn. Op de geremasterde cd staat ook nog een duet (‘Baby, It’s Cold Outside’) met Betty Carter die ook zeker niet verkeerd is.
Charles heeft met ‘The Spirit of Christmas’ een kerstplaat gemaakt zonder teveel cliché elementen zoals kerstbelletjes te gebruiken. Het resultaat is enorm sfeervol en wanneer Charles begint te zingen laat hij je voor de rest van het album niet meer los. Hopelijk wordt hij snel weer wat beter leverbaar en op Spotify gezet want het is een absolute aanrader binnen het genre!
****
We Wish You a Metal Xmas and a Headbanging New Year (2008)
Voor als je al wat verder op de avond bent en je meerdere drankjes achterover hebt geslagen, is er deze plaat. Kerstklassiekers in een steviger (leren) jasje, geen trage ballads maar vol gas. Het is een groot feest geworden met een gigantisch aantal rock/metal muzikanten van oa. Anthrax, Black Sabbath, Kiss, Motörhead, Nirvana, Toto en ZZ Top. Een bont gezelschap dat er duidelijk lol in heeft gehad om dit plaatje in elkaar te draaien.
Tsja, over de nummers zelf valt niet zo veel te zeggen. Het is eigenlijk precies zoals je zou verwachten, hard rock/metal bewerkingen van kerstklassiekers, niets meer maar ook niets minder. Opvallend zijn dan nog wel bijvoorbeeld Lemmy (Motörhead) die toch wel ouderwets lekker rock ’n roller ‘Run Rudolf Run’ in staat te schreeuwen. Tony Iommi en Ronnie James Dio (Black Sabbath) maken een lekkere licht doomy versie van ‘God Rest Ye Merry Gentlemen’ en leuk is ook de manier waarop Alice Cooper ‘Santa Claws is Coming to Town’ naar zijn hand weet te zetten. Hilarisch hoogtepunt is dan weer het gegrunte ‘Silent Night’. Voor de rest is het weinig bijzonder maar zeker wel geinig gedaan.
Het is allemaal niet serieus bedoeld en dat is nou net waarom dit zo’n geinig plaatje is. Een leuke gimmick om de kerst een beetje meer pit te geven of om bezoek dat nét even te lang blijft plakken naar huis te krijgen. Als je van wat stevigere muziek houdt en absoluut geen zin hebt in de standaard kerstnummers is dit best een aanrader om de kerstdagen met een grijns op je gezicht door te komen.
***
En voor als je toch nog iets (deels) Nederlandstalig wilt….
Fijne feestdagen allemaal!
Mooiboy Music 