Stel, je werkt net als je voorvaderen en andere eilandbewoners in de visserij. Dit is decennia, zo niet eeuwen goed gegaan, totdat er iets veranderd. Er zit veel minder vis in de wateren en de vangst loopt steeds verder terug. Wil je nog iets kunnen vangen moet je steeds verder de zee op. Je hebt inmiddels je huis verkocht zodat je in ieder geval je schip nog kunt behouden en niet helemaal zonder inkomen komt te zitten. Je hebt tenslotte een gezin te onderhouden en zij rekenen erop dat er genoeg eten en kleding zal zijn. Hoe hou je dan je hoofd boven water?
Well I’m on the downeaster “Alexa”
And I’m cruising through Block Island Sound
I have charted a course to the Vineyard
But tonight I am Nantucket bound
We took on diesel back in Montauk yesterday
Left this morning from the bell in Gardiner’s Bay
Like all the locals here I’ve had to sell my home
Too proud to leave, I work my fingers to the bone
So I could own my downeaster “Alexa”
And I go where the ocean is deep
There are giants out there in the canyons
And a good captain can’t fall asleep
I got bills to pay and children who need clothes
I know there’s fish out there, but where God only knows
They say these waters aren’t what they used to be
But I got people back on land who count on meuit ‘The Downeaster ‘Alexa”
Het is niet persé één van de meest voor de hand liggende tracks van Billy Joel, maar toen ik eind 2020 wat meer kennis begon te maken met zijn muziek was dit een nummer die een gevoelige snaar wist te raken. Joel verplaatst zich met ‘The Downeaster ‘Alexa’’ in een visser die door slechtere vangsten steeds moeilijker de eindjes aan elkaar kan knopen. De visser is actief in de regio van Long Island (niet ver van New York) en Joel verwijst hierbij naar een aantal wateren (Block Island Sound en Gardiners Bay), maar benoemd ook een paar (schier)eilanden zoals Nantucket, (Martha’s) Vineyard en Montauk. Normaal gesproken heb ik redelijk de pest aan de accordeon, maar deze wordt in het nummer gedoseerd gebruikt waardoor ik het ook prima kan hebben. Dit in combinatie met wat mooi viool- en baspartijen en een deinend ritme, waan je je op open zee terwijl je de stevige wind trotseert.
So if you see my downeaster “Alexa”
And if you work with the rod and the reel
Tell my wife I am trolling Atlantis
And I still have my hands on the wheeluit ‘The Downeaster ‘Alexa”
Het nummer ademt daarmee een wat treurige sfeer uit, terwijl het tegelijkertijd ook iets strijdbaars heeft. Ondanks dat de omstandigheden weinig hoopvol zijn blijft de visser doorvechten voor zijn bestaan. Hoewel Joel de tekst niet direct vanuit zijn eigen ervaringen geschreven heeft, trok hij het lot van de vissers zich oprecht aan. In de jaren na het uitbrengen van het nummer heeft hij een aantal keren opbrengsten van de singleverkoop gedoneerd aan vissers en met hen gedemonstreerd.
Now I drive my downeaster “Alexa”
More and more miles from shore every year
Since they told me I can’t sell no stripers
And there’s no luck in swordfishing here
I was a bayman like my father was before
Can’t make a living as a bayman anymore
There ain’t much future for a man who works the sea
But there ain’t no island left for islanders like meuit ‘The Downeaster ‘Alexa”
‘Storm Front’ is voor mij typisch zo’n plaatje die past bij de tijd van het jaar waarin ik het heb leren kennen, namelijk de herfst. De productie (Joel samen met Mick Jones van Foreigner) is op momenten bombastisch, maar niet extreem 80s qua sound. ‘That’s Not Her Style’ is een lekkere knallende opener waarin Joel zijn tong uitsteekt naar de paparazzi en roddelkranten die van alles schreven over hem en zijn vrouw, terwijl ‘We Didn’t Start the Fire’ een catchy opsomming van historische gebeurtenissen vanaf Joel’s geboorte (1949) tot 1989 is. Onze geschiedenisdocent was duidelijk fan van de beste man en greep daarmee de kans aan om ons kennis te laten maken met dat nummer en ‘Goodnight Saigon’ toen we les kregen over de Koude Oorlog.
Viktor was born in the spring of ’44
And never saw his father anymore
A child of sacrifice, a child of war
Another son who never had a father after Leningrad
Went off to school and learned to serve the state
Followed the rules and drank his vodka straight
The only way to live was drown the hate
A Russian life was very sad and such was life in Leningraduit ‘Leningrad’
Joel groeide op in Amerika ten tijde van de Koude Oorlog waarbij Rusland als de grote vijand werd gezien. In de jaren 80 begonnen steeds meer scheuren te ontstaan in de Sovjetunie en werd in het land langzaam maar zeker steeds meer westerse invloed toegelaten. Joel bezocht de Sovjetunie voor een korte tour in 1987 (vastgelegd met een concertfilm en een documentaire). Over zijn ervaringen daar schreef hij ‘Leningrad’, het verhaal van een Russische clown die opgroeide in de stad die tegenwoordig Sint-Petersburg heet. De hoofdpersoon, Viktor Razinov bestaat echt en heeft Joel ontmoet tijdens die tour, waarbij hij alle zes concerten bezocht. Het leverde niet alleen een levenslange vriendschap, maar ook een prachtig nummer op.
And so my child and I came to this place
To meet him eye to eye and face to face
He made my daughter laugh, then we embraced
We never knew what friends we had until we came to Leningraduit ‘Leningrad’
Sometimes I’m tired, sometimes I’m shot
Sometimes I don’t know
How much more I’ve got
Maybe I’m headed over the hill
Maybe I’ve set myself up for the kill
Tell me how much
Do you think you can take
Until the heart in you
Is starting to break?
Sometimes it feels like it willuit ‘I Go to Extremes’
Hoewel ‘I Go to Extremes’ op het eerste gehoor vrij luchtig lijkt, heeft deze tekstueel een toch wat diepere laag. De manier waarop Joel de uitersten en intensiteit van gevoelens beschrijft is voor mij best herkenbaar en raakt daarmee toch wel iets. Voor ‘Shameless’ geldt in iets mindere mate hetzelfde. Geen heel spectaculair nummer, maar het heeft wel een fijne flow en steekt toch vrij goed in elkaar. De afsluitende ballad ‘And So It Goes’ is een tranentrekker eerste klas en toont Joel op zijn meest kwetsbare en puurst. Een mooi klein gehouden nummer met een emotionele tekst, hij zou het zelf ook één van zijn beste nummers vinden. Het maakt alleen wel dat het album je daarmee in een wat verdrietige stemming achterlaat. Oh well…
In every heart there is a room
A sanctuary safe and strong
To heal the wounds from lovers past
Until a new one comes alongI spoke to you in cautious tones
You answered me with no pretense
And still I feel I said too much
My silence is my self defenseuit ‘And So It Goes’
Het kan niet alleen maar goud zijn. Zo is het titelnummer ‘Storm Front’ aardig maar niet bijzonder en doen ‘State of Grace’ en ‘When in Rome’ mij niks. Niet dat het slecht is, maar het komt oppervlakkig over en biedt te weinig om indruk te kunnen maken.
Ik ken tot nu toe té weinig platen van Joel om te kunnen beoordelen hoe ‘Storm Front’ in vergelijking met de rest van zijn discografie scoort, maar ik vind het in ieder geval een prettig album om naar te luisteren. Hoewel niet elke track volledig blijft boeien, zijn de nummers die goed zijn dan ook wel weer écht heel goed en weet hij mij daarmee diep te raken. Hoog tijd om nog maar eens wat meer van deze man te beluisteren en hopelijk komt hij ooit nog een keertje buurten voor een concert.
***,5
So I would choose to be with you
That’s if the choice were mine to make
But you can make decisions too
And you can have this heart to break
And so it goes, and so it goes
And you’re the only one who knowsuit ‘And So It Goes
Mooiboy Music 